<b>Orlik koło Starej Szkoły</b> - Boisko dla dzieci, młodzieży i dorosłych. <b>Przychodnia i apteka</b> - W punkcie centralnym, aby wszystkim było blisko. <b>Biesiada na koniec lata</b> - Coroczna impreza integracyjna z programem dla każdego. <b>Stara Szkoła</b> - Miejsce spotkań towarzystkich, wydarzeń kulturalnych i sportowych.

Borówiec




BORÓWIEC (wieś sołecka) położony jest w Wielkopolsce (powiat poznański, gmina Kórnik) ok. 15 km na południe od Poznania nieopodal drogi nr S11 łączącej Kołobrzeg i Bytom. Z Poznania można do nas dojechać właśnie trasą katowicką skręcając w prawo tuż za wiaduktem w Gądkach lub ze Starołęki przez Głuszynę i dalej Daszewice oraz Kamionki. Geograficznie Borówiec leży pomiędzy 17st 0' 30'' a 17st 3' 45'' długości geograficznej wschodniej i  52st 15' 30'' a 52st 17' 30'' szerokości geograficznej północnej. Liczba mieszkańców to ok. 3.000 osób (na koniec 2014), lecz Borówiec szybko rozrasta się, więc prawie na pewno jest nas już znacznie więcej. Borówiec pokrywa obszar ok. 1.500 hektarów (1 hektar = 10.000 m2).






Przez ostatnie kilkanaście lat Borówiec przeżywa prawdziwy bum budowlany. Mało żyzne gleby, zazwyczaj 5 kategorii, w latach 90. poprzedniego stulecia były masowo przeznaczane pod zabudowę jednorodzinną. W efekcie na terenie Borówca wydzielono prawie 2.200 działek budowlanych, zaś urokliwa okolica i dogodny dojazd spowodowały, iż wiele osób wybrało to właśnie miejsce na swój przyszły dom. Obecnie większość domów to budynki powstałe po roku 1990. Możemy więc śmiało powiedzieć, że Borówiec to miejscowość z przyszłością.
















Historia



Na terenie Borówca w kilku stanowiskach archeologicznych odkryto ślady osadnictwa z młodszej epoki kamienia – neolitu. W tym okresie najprawdopodobniej rozwijała się tu kultura amfor kulistych.

Początki wsi Borówiec sięgają XVIII wieku. W 1734 roku na tym terenie powstała osada olenderska nazwana Borowieckie Olendry (nazwa niemiecka Waldau). Nazwa pochodzi od słów „borowiec” – mieszkaniec boru, lasu – oraz „olender” – osadnik. Olendrów sprowadził tutaj Stefan Szołdrski (mąż Teofili z Działyńskich – „Białej Damy”) dając każdemu z osadników 30 mórg (1 morga = 5.600 m2) ziemi do uprawy przez siedem lat bez płacenia czynszu. Już w roku 1789 Borówiec liczył 247 mieszkańców i 42 budynki. W roku 1905 liczba mieszkańców wzrosła do 408.